چگونگی درمان و جراحی لابیا مینور
دختران و زنان نوجوان به دلیل نگرانی در مورد ظاهر دستگاه تناسلی خارجی و اندازه و شکل لابیا مینور خود به طور فزاینده ای به دنبال مراقبت های پزشکی و جراحی هستند.
یکی از زمینه‌های نگرانی، اندازه و شکل لابیا مینور است، اگرچه تغییرات در هر دو با آناتومی طبیعی سازگار است.
جراحی لابیا مینور به عنوان یک روش جراحی زیبایی برای اصلاح شکل و اندازه لبیاهای بیرونی اندام تناسلی زنانه (لبهای کوچک) استفاده می‌شود. این روش جراحی اغلب به منظور کاهش اندازه، تصحیح اندازه‌های نامنظم، حذف بافت‌های اضافی یا اصلاح ظاهر لبیاهای کوچک انجام می‌شود.
افرادی که احساس ناخوشایندی یا عدم راضی بودن از شکل یا اندازه لبیاهای کوچک خود دارند و این مسئله باعث تأثیر مخرب بر روی اعتماد به نفس آنان می‌شود، ممکن است به این روش جراحی متوسل می‌شوند.
هیپرتروفی لابیا مینور بالینی چیست؟
هیپرتروفی لابیا مینور بالینی به خوبی تعریف نشده است و توافق در مورد معیارهای مداخله جراحی هنوز به طور رسمی ایجاد نشده است.
علاقه به اصلاح جراحی ظاهر فرج ممکن است با روند حذف موهای ناحیه تناسلی، قرار گرفتن در معرض تصاویر ایده آل آناتومی دستگاه تناسلی از طریق برنامه های دیجیتال یا وب سایت ها، و افزایش آگاهی از جراحی زیبایی واژن همراه باشد.
تظاهرات بالینی، تشخیص و درمان هیپرتروفی لابیا مینور در اینجا بررسی خواهد شد. ناهنجاری های مادرزادی دستگاه تناسلی و سندرم های ناراحتی ولوواژینال به طور جداگانه مورد بحث قرار می گیرند.
ویژگی های بالینی – هیپرتروفی لابیا مینور یک وضعیت تا حد زیادی ذهنی است. این موضوع معمولاً به دلیل ناراحتی فرج، علائم عملکردی (تداخل با فعالیت‌ها) یا نگرانی در مورد ظاهر فرج مورد توجه پزشکی قرار می‌گیرد.
بحث با بیمار در مورد علائم و معاینه فیزیکی به مدیریت بیماری کمک می کند.
شما می توانید جهت عمل تنگ کردن واژن به این لینک بروید.
علائم هیپرتروفی لابیا مینور
تاریخچه پزشکی علائم – هیپرتروفی یک یا هر دو لابیا مینور می تواند منجر به تحریک، عفونت مزمن، بهداشت ضعیف یا درد شود. علاوه بر این، بیمار ممکن است شکایت کند که لابیاهابا فعالیت هایی از جمله راه رفتن یا نشستن، فعالیت جنسی و/یا ورزش (مانند دویدن، دوچرخه سواری، اسب سواری یا شنا) تداخل دارند.
یک زن ممکن است ناراحتی خود را با این واقعیت توصیف کند که “برآمدگی” در لباس زیر او وجود دارد. او ممکن است گزارش دهد که باید لابیای خود را “تا کرده” و آنها را به داخل واژن فشار دهد تا برآمدگی کاهش یابد.نگرانی در مورد ظاهر لابیا مینور می تواند منجر به ناراحتی عاطفی و روانی قابل توجهی شود.
با توجه به تغییرات جسمی و عاطفی که با بلوغ همراه است، نوجوانان یک گروه آسیب پذیر هستند. به عنوان مثال، اگر نوجوانان نیاز به تعویض لباس در حضور همسالان خود داشته باشند، ممکن است نسبت به اندازه لابیاها خودآگاه شوند.همچنین مهم است که اطمینان حاصل شود که این نوجوان است که مضطرب است، نه شخص دیگری (مثلاً والدین، همسالان، شریک جنسی).
غربالگری روانی – کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان و انجمن زنان و زایمان اطفال و نوجوانان آمریکای شمالی توصیه می کنند که نوجوانانی که به دنبال جراحی لابیا هستند باید از نظر اختلال بدشکلی بدن غربالگری شوند و درصورت لزوم به یک متخصص بهداشت روان ارجاع داده شوند.
در یک مطالعه، 9 نفر از 49 زن که تحت عمل لابیوپلاستی قرار گرفتند، معیارهای اختلال بدشکلی بدن را داشتند. پرسشنامه های غربالگری در جهت تشخیص اختلالات بد شکلی بدن موجود است. معاینه فیزیکی – ازیک رویکرد سیستماتیک برای معاینه زنان استفاده می شود.
تجربه ومهارت در معاینه لگنی و شناخت انواع طبیعی اندام تناسلی خارجی زن برای پزشک مفید است. درمعاینه اندام تناسلی خارجی بررسی می شود. توزیع مو، پوست، لابیای ماژور و مینور، کلیتوریس، مجرای ادراری، داخل بدن، پرینه و مقعد ارزیابی می شوند. به ویژه، لابیا مینور باید به طور کامل به صورت جانبی کشیده شود، از نظر عدم تقارن بررسی شود، و از خط وسط تا لبه آزاد جانبی اندازه گیری شود (تصویر 1).
پهنای لبیا- هیپرتروفی لابیا مینور به طور کلی به عنوان بافت لبیای برآمده توصیف می شود که فراتر از لابیای بزرگ بیرون می زند. با این حال، بین متخصصان زنان، متخصصان اطفال یا جراحان پلاستیک در مورد استفاده از اندازه‌گیری‌های بالینی عینی برای تأیید تشخیص اتفاق نظر وجود ندارد.
برای ارزیابی لابیا مینور از نظر هیپرتروفی، لابیاها باید به آرامی تا تمام عرض خود در محور میانی – جانبی کشیده شوند (تصویر 1). اندازه گیری این عرض “عرض کشش” است.
در توصیف اولیه این وضعیت، فردریش ، زمانی که حداکثر عرض بین خط وسط و لبه آزاد جانبی لابیا مینور (هنگامی که لابیاها توسط معاینه‌کننده به‌طرف جانبی کشیده شدند) بیش از 5 سانتی‌متر اندازه‌گیری شودرا به عنوان لبیا مینور هایپرتروفیک طبقه بندی کرد. دیگران پیشنهاد کرده اند که عرض نرمال لابیا مینور باید کمتر از 3 تا 4 سانتی متر باشد. به طور کلی، پهنای بیشتر از 6 سانتی مترلبیا مینور با هیپرتروفی سازگار است.
از سوی دیگر، برخی استدلال کرده‌اند که در صورت مشاهده علائم پایدار، بدون توجه به اندازه‌گیری‌ها، باید اصلاح جراحی را به بیماران پیشنهاد کرد.
تشخیص هیپرتروفی لابیا مینور
تشخیص – تشخیص هیپرتروفی لابیا مینور یک تشخیص بالینی است. به طور کلی، تشخیص بر اساس وجود علائم و/یا ناراحتی مرتبط با لابیا مینور است که در محدوده اندازه لبیامینورهایپرتروفیک در نظر گرفته می‌شود.
هیچ معیار تشخیصی استانداردی برای هیپرتروفی لابیا مینور وجود ندارد. پزشکان عموماً از اندازه‌گیری‌های عرض لبیا (اندازه‌گیری محور میانی-جانبی لبیا مینور هنگامی که به آرامی به عرض کامل کشیده می‌شوند) استفاده می‌کنند.
اگرچه هیچ «استانداردی» برای عرض نرمال لبیا وجود ندارد، اما می‌تواند تنوع زیادی در فرم «طبیعی» آن نیزوجود داشته باشد. پهنای لبیا مینور در حالت کشش بیش از 6 سانتی متر به طور کلی با هیپرتروفی سازگار است.
مدیریت بیماری – رویکرد اولیه برای مدیریت، مشاوره بیمار و آموزش مراقبت از خود است. اگر علائم پس از مشاوره و آموزش گسترده مراقبت از فرج ادامه یابد، ممکن است اصلاح جراحی ارائه شود.بیماران باید بدانند که اصلاح جراحی ممکن است منجر به اسکار شود و به طور بالقوه منجر به درد مزمن فرج و دیسپارونی(درد حین مقاربت) شود .علاوه بر این، جراحی به صورت انتخابی وغیر اورژانسی توسط بیماردرنظر گرفته می شود و نتایج زیبایی متفاوت است.
مشاوره – اغلب، نگرانی‌های مربوط به عدم تقارن یا هیپرتروفی لبیا را می‌توان از طریق اطمینان خاطر مبنی بر اینکه تنوع در اندازه و شکل یک نوع آناتومی طبیعی است، کاهش داد. برخی از نوجوانان یا زنان ممکن است عکس هایی از فرج های اصلاح شده را در اینترنت دیده باشند و این ممکن است بر درک آنها از آناتومی طبیعی تأثیر بگذارد.
حتی یک وب‌سایت عالی برای زنان که بتوانند تغییرات طبیعی لابیا را مشاهده کنند را می‌توان در « Large Labia Project » یافت که دارای تصاویری است که توسط زنان در سراسر جهان ارسال شده است همانطور که در بالا ذکر شد، بیمار باید از نظر اختلال بدشکلی بدن غربالگری شود و در صورت لزوم برای درمان به متخصص روانپزشک ارجاع شود.
مدیریت علائم عملکردی – علائم عملکردی را اغلب می توان به طور محافظه کارانه از طریق مشاوره در مورد بهداشت فرج (مانند استفاده از صابون های ملایم، پرهیز از مواد محرک، استفاده از نوارهای بهداشتی طبیعی که حاوی مواد شیمیایی نیستند) و اجتناب از پوشیدن لباس های نامتناسب، به خصوص لباس ورزشی و یا لباس زیرتنگ مدیریت کرد.
جراحی هیپرتروفی لابیا مینور
لابیوپلاستی – هدف از لابیوپلاستی برداشتن بافت هیپرتروفیک و ایجاد لابیاهای کوچک شده متقارن است.
اصلاح جراحی هیپرتروفی لابیا مینور مخصوص بیمارانی است که علیرغم مشاوره و آموزش مراقبت از فرج، علائم پایدار دارند و غربالگری شده و مشخص شده است که اختلال بدشکلی بدن ندارند.
این روش ممکن است در نوجوانان کمتر از 18 سال در نظر گرفته شود، در صورت نیاز پزشکی، پزشکان باید از قوانین کیفری محلی و فدرال آگاه باشند. سطح بلوغ عاطفی بیمار نیز باید هنگام تعیین سن مناسب برای یک عمل جراحی ارزیابی شود.
تصمیم گیری در مورد درمان جراحی نوجوانان مستلزم مشارکت والدین یا قیم وی است. در ادامه چندین تکنیک جراحی شرح داده شده است.
تکنیک های اصلی عبارتند از:روش برش منحنی یا خط مستقیم با استفاده از برش قدامی-خلفی بافت لبیا برآمده و ترمیم کردن لبه برش خورده (تصویر 2).
این ساده ترین تکنیک و روش معمول انتخاب ما است. ما معمولاً از بخیه تک تک ونخ 4-0 ویکریل استفاده می کنیم. البته عملا ما از تکنیک منحنی استفاده می کنیم زیرا سریع تر بهبود می یابد و معمولاً با نتایج عالی همراه است. البته باید توجه داشت که لبه های لبیا ممکن است با خطوط بخیه زخمی که باعث تحریک و ناراحتی مزمن می شود جایگزین شوند.
علاوه بر این، خطوط طبیعی لب های کوچک ممکن است به خطر بیفتد. قابل ذکر است، در صورت استفاده از این تکنیک، باید دقت زیادی کرد تا ازبریدن ناحیه کلیتوریس و کلاهک کلیتورال که عضو اصلی در تحریک فرایند جنسی است خودداری شود.
چندین تکنیک دیگر شرح داده شده است که سعی در حفظ خطوط طبیعی لابیا مینور و کاهش مقدار بافت اسکار در معرض دید، دارند. این تکنیک‌های جایگزین شامل برداشتن گوه‌ای با آناستوموز(پیوند) بعدی است. با حفظ تقارن، یک قطعه V شکل به دقت برداشته می شود.
لبه های خام با استفاده از یک بخیه قابل جذب ریز زیر پوستی تک تک یا پیوسته مجدداً به هم نزدیک می شوند (تصویر 3).
اگر از این تکنیک استفاده کنیم، معمولاً از بخیه تک تک ونخ 3-0 ویکریل استفاده می کنیم. در یک سری موارد، لابیوپلاستی با استفاده از لیزر Nd:YAG] انجام می شود.
درمطب دکترسمیه ادایی با بروزترین لیزرعمل جراحی انجام می شود.
بدیهی است جراحی با لیزر سریعتر انجام می شود، خونریزی کمتری داردو دوره بهبود بیمار سریعتر رخ می دهد.از طرفی نیاز به بخیه کمتری دارد.
عوارض و مراقبت‌های بعد از عمل لابیا مینور
در تجربه ما، یک نقطه ضعف تکنیک اکسیزیون V شکل این است که مواردی وجود دارد که در آن تورم طولانی‌مدت گسترده، به احتمال زیاد ناشی از تأثیر نامطلوب بر درناژ لنفاوی وجود دارد. داده های مقایسه ای کمی در مورد تکنیک های جراحی برای لابیوپلاستی وجود دارد.
در یک مطالعه روی 24 بیمار، نرخ بالاتری از عوارض بابریدن خط مستقیم در مقایسه با برداشتن گوه، از جمله عفونت زخم، خارش/خشکی و تغییر رنگ/ نتیجه زیبایی ضعیف وجود داشت.عوارض – عوارض بالقوه لابیوپلاستی شامل عفونت، خونریزی و باز شدن زخم است. اطلاعات کمی در مورد میزان عوارض بعد از لابیوپلاستی وجود دارد.
در دو سری از موارد مطالعات بزرگ (n = 407 و 451)، نرخ عمل مجدد به ترتیب 2.9 و 7.1 درصد بود. دلایل عمل مجدد، بازشدن بخیه زخم یا نارضایتی از ظاهرلبیا بود. مراقبت های بعد از عمل: بیمار باید ناحیه را تمیز و خشک نگه دارد، از فعالیت های شدید اجتناب کند، لباس های گشاد بپوشد و ناحیه فرج را از اصطکاک به مدت 7 تا 14 روز محافظت کند.
ممکن است یک کاپ حمایت ورزشی (athletic support cup) در داخل لباس زیر بیمار برای کاهش خطر اصطکاک و اختلال در خط بخیه استفاده شود. با این حال، در تجربه ما، استفاده از کاپ پس از عمل ممکن است منجر به بهبودی کندتر و احتمال بیشتری برای بازشدن زخم بخیه شود، اگرچه هیچ مطالعه وپیگیری طولانی مدتی در این باره منتشر نشده است.
نتیجه – لابیوپلاستی یک روش جراحی ساده است که می تواند با درجه بالایی از رضایت بیمار همراه باشد.
مطالعات کمی در مورد نتایج لابیوپلاستی
مطالعات کمی در مورد نتایج لابیوپلاستی وجود دارد.
مطالعات حاضر شامل: در یک سری موارد لابیوپلاستی (163=n)، اکثر زنان تحت اصلاح جراحی دوطرفه با استفاده از تکنیک برداشتن گوه ای V شکل [2] قرار گرفتند. شایع ترین انگیزه های اصلاح جراحی شکایات زیبایی شناختی، ناراحتی با انواع خاصی از لباس ها، دردحین مقاربت در هنگام دخول و مشکل در شرکت در فعالیت های ورزشی بود.
اکثر زنان تسکین ناراحتی (96 درصد) و بهبود زیبایی (91 درصد) را گزارش کردند. هیچ عارضه مهم بعد از عمل وجود نداشت. عوارض جزئی موقتی (مدت زمان متوسط 28 روز) و شامل ناراحتی بعد از عمل (45 درصد) و دیسپارونی هنگام دخول (23 درصد) بود. 11 بیمار (7 درصد) به دلیل پارگی های کوچک زخم تحت عمل دوم قرار گرفتند که نتیجه زیبایی را به خطر انداخت.
در یک مطالعه آینده نگر روی 26 زن که تحت عمل لابیوپلاستی قرار گرفتند، اکثر آنها موفقیت عملکردی را گزارش کردند (تا حد زیادی بهبود یافته: 54 درصد در مقابل بدون تغییر: 12 درصد). بهبود در مقیاس رضایت از ظاهر تناسلی در 96 درصد (24 از 25) در سه ماه بعد عمل مشاهده شد. در 11 تا 42 ماهگی، 91 درصد بهبودی در مقیاس ظاهری دستگاه تناسلی داشتند و 26 درصد عوارض جانبی را گزارش کردند (مثلاً نگرانی های زیبایی شناختی، ناراحتی،پاشیدن ادرار یا کاهش تحریک جنسی).
کلیه اطلاعات برای بیماران -در UpToDate نوشته شده‌است واین مقاله مروری بر اطلاعات منتشر شده در این سایت می باشد.
